Interviews

Iedere nieuwsbrief zetten we iemand in het zonnetje — dit keer is dat Jolanda Wiltjer-Drenth. Jolanda is een prachtig voorbeeld van wat ons platform zo waardevol maakt: Z&W-docenten die hun kennis en ervaring delen met collega’s. Tijdens de landelijke dag verzorgt zij twee deelsessies over Meidenvenijn, waarin ze praktische inzichten en handvatten biedt voor de klas.

Jolanda Wiltjer-Drenth

Persoonlijke gegevens

Naam: Jolanda Wiltjer-Drenth
School: CSG-Kluiverboom
Functie: Docent Zorg en Welzijn en duo sectievoorzitter
Werkervaring: Zorg, eigenaar Invisilex (under construction)
LinkedIn pagina: www.linkedin.com/in/jolanda-wiltjer-drenth-14927863

 

Je bent een zogenoemde ‘zij-instromer’. Wat was je functie voordat je in het onderwijs werkte en waarom heb je gekozen voor een overstap naar het vmbo onderwijs?

Voordat ik het onderwijs in rolde, werkte ik jarenlang in de gehandicaptenzorg. Ik heb daar ongeveer elke denkbare rol vervuld: stagebegeleider, HKZcoördinator op locatie, voorzitter van teamvergaderingen, dossiercoördinator, vliegende keep voor teams die overzicht kwijt waren, BHV’er, crisiszorg, het opzetten van groepen, contactpersoon voor scholen en verwanten, en deelnemer aan overleg met allerlei disciplines. Kortom: als er een pet was, heb ik ’m gedragen.

In 2018 kreeg ik een auto-ongeluk, waardoor ik mijn werkzaamheden in de zorg niet meer kon voortzetten. In 2020 besloot ik de zorg achter me te laten en verder te gaan als voedings- en leefstijlcoach met mijn bedrijf Heppiefood. Toen ik een vacature voor docent voeding zag, heb ik — met een flinke dosis humor — als grapje gesolliciteerd. Tot mijn eigen verbazing werd ik uitgenodigd, aangenomen en… blijven plakken in het onderwijs. Inmiddels heb ik mijn bevoegdheid gehaald en blijkt dit grapje een van mijn beste beslissingen ooit.

Op de landelijke dag verzorg je 2x een deelsessie over Meidenvenijn. Wat motiveert je om jouw kennis en ervaring zo te delen met andere docenten?

Voor mijn specialisatie binnen de opleiding heb ik gekozen voor het onderwerp meidenvenijn. In de klassen die ik lesgaf kwam dit regelmatig voor, wat mij heeft gemotiveerd om hier verder onderzoek naar te doen. Er is namelijk weinig tot geen informatie beschikbaar voor het voortgezet onderwijs en het MBO.

Ik vind het belangrijk dat iedere leerling zich gezien en gehoord voelt tijdens zijn schoolcarrière, en met plezier naar school kan gaan. Zelf ben ik in mijn jonge jaren, zowel op de basisschool als binnen mijn gezin, niet altijd gezien en gehoord. Dat geeft mij extra motivatie om met dit thema aan de slag te gaan.

Op dit moment werk ik aan een groter onderzoek om scholen, docenten en hulpverleners beter te kunnen ondersteunen bij hun vragen rondom meidenvenijn. Daarnaast vind ik het belangrijk dat er meer bekendheid komt over dit onderwerp. Het wordt nu vaak weggezet alsof het aan de leerling zelf ligt, waarna er wordt geadviseerd om maar een weerbaarheidstraining te volgen. Meidenvenijn gaat veel verder dan dat.

Kun je een voorbeeld geven van een praktijksituatie rondom meidenvenijn waar je met een trots gevoel terugkijkt op de manier waarop je dit hebt aangepakt?

Een voorbeeld van meidenvenijn is dat ik bij de eerste signalen direct alle betrokkenen wil spreken. Ik voer hoor en wederhoor met alle partijen en maak duidelijke afspraken. Vervolgens ga ik met de betrokkenen gezamenlijk in gesprek om het probleem uit te spreken. In de praktijk blijkt dit vaak een effectieve manier om meidenvenijn te begrenzen en verdere escalatie te voorkomen.

Als je één ding zou mogen veranderen of verbeteren in het zorg en welzijn onderwijs, wat zou dat dan zijn – en waarom?

Waar we al mee bezig zijn – en wat ik een belangrijk onderdeel vind – is dat we tijdens opdrachten blijven evalueren en kritisch kijken naar ons eigen handelen, zowel de docent als de leerling.

Het geven van feedback van leerlingen aan leerlingen én het durven ontvangen ervan hoort daarbij. Een positief leerklimaat waarin iedereen zichzelf kan zijn en geaccepteerd wordt.

Ik vind dit een belangrijk onderwerp, omdat leerlingen dit kunnen meenemen naar hun toekomst. Ze groeien ervan en leren hun grenzen beter aangeven. Daardoor zijn ze weerbaarder wanneer ze straks in het werkveld aan de slag gaan, waar teams soms moeite hebben met openheid en reflectie. Onze leerlingen laten veel openheid zien en kunnen door hun openheid taboes doorbreken. Dat is een prachtige aanvulling op hun ontwikkeling.

Welke tip of boodschap zou jij willen meegeven aan collega’s om het onderwijs nóg mooier te maken?

Meidenvenijn vraagt altijd om samenwerking, hoor en wederhoor, duidelijke gezamenlijke afspraken en een veilige groepsaanpak. Door goed zicht te houden op wat er binnen de klas gebeurt, kun je iedere leerling veiligheid bieden en zorgen voor een fijne schooltijd. Dit vraagt tijd, investering, het doorbreken van taboes en het bespreekbaar maken van lastige thema’s.

Welke ambitie of droom heb je nog?

Mijn droom is dat meidenvenijn binnen scholen bespreekbaar wordt, niet alleen in teams maar ook in klassen. Door taboes te doorbreken en de kennis over meidenvenijn te vergroten, ontstaat er een veilige omgeving waarin dit gedrag in de toekomst nauwelijks tot niet meer voorkomt.